Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Home Alaska Info & Geografie Onze Reisroutes Fotografie en Cinematografie Interactieve Kaart Alaska Links en Websitepartners Contact / Disclaimer Alaska Cruise Alaska Overland Alaska Gletsjers Alaska National Parks Alaska Wildlife Alaska Marine Wildlife Alaska Adventures Alaska Flora Alaska Achtergrondverhalen Alaska Presentaties HubbardGlacier KnikGlacier IJsplaneet1 IJsplaneetPag2 ValdezGlacier WorthingtonGlacier MearesGlacier ColumbiaGlacier GlacierBayNP1 GlacierBayNP2 RootGlacier ExitGlacier MatanuskaGlacier AialikGlacier Cruisepag 2 Wrangell-St.EliasNP Wrangell-St.EliasNP/Flightseeing Wrangell-St.EliasNP/Natuurw Wrangell-St.EliasNP/Kennicott&McCarthy KenaiFjordsNP DenaliNP Ontopoftheworld Goldrush MarineWildlifePWS Valdez Berenlerenvissen AGoodDaysCatchSeward Anchorage BearAdventure Thebibleofnorthcountrytravel Beringia PrehistoricWildlife Nietalleenkoeienkalven Deeenzamevisser 

Beringia

Het verdwenen land Beringia

Tijdens ijstijden in het laat Pleistoceen (2,6 miljoen-10.000 jaar geleden) bedekten enorme gletsjers de helft van het Amerikaanse continent. Het ijs bedekte op het hoogtepunt een gebied van 9,5 miljoen km2 en op sommige plekken was het ruim 3 km dik!Maar in het noordwesten lag een gebied dat ijsvrij bleef. Dit land heette Beringia* en strekte zich uit vanaf het Canadese Yukon en Alaska tot aan Siberië in het westen. Het huidige Yukon en Alaska behoorde ooit tot het gebied dat we Beringia noemen en de gletsjers die we hier nu nog zien zijn de restanten van de ijsvlakten die hier zo’n 20.000 jaar geleden hun hoogtepunt bereikten.Maar hoe kwam het gebied tussen Siberië en Alaska droog te liggen? Het antwoord op deze vraag ligt verborgen in de enorme bewegende ijsvlakten.De huidige Beringstraat verbindt de Tsjoektsjenzee in het noorden en de Beringzee in het zuiden, beide ondiepe wateren. Tijdens globale afkoelingscycli , zoals de laatste ijstijd, namen de enorme ijsmassa’s zoveel water op waardoor het zeeniveau sterk daalde en de ondiepe zeebodem blootlegde: de 1.500 km brede Beringlandbrug. En langs deze landbrug ‘koloniseerde’ levende wezens het Amerikaanse continent.Hoewel Beringia zelf vrijwel geheel ijsvrij bleef, met uitzondering van sommige gebieden in het huidige Alaska en Yukon, was de invloed van het ijs er wel merkbaar. De ecologie heeft zich constant aangepast aan de extreme klimatologische omstandigheden en zodoende bepaald welke planten en dieren konden overleven.Van de nu nog droogliggende stukken land van Beringia is de bodem sinds de laatste ijstijd permanent bevroren. Opgesloten in de deze ‘permaforst’ vindt men tot op de dag van vandaag aanwijzigen over het leven in dit gebied en komen intrigerende stukken verleden tevoorschijn.De grootste en bekendste bewoner van Beringia was ongetwijfeld de mammoet. Zij wogen ruim 6 ton en waren net zo groot als een Afrikaanse mannetjesolifant. Mede door hun volle beharing konden ze overleven in het extreme klimaat en zijn het onbetwiste symbool van de ijstijd.Landdieren konden ook door Beringia heen migreren en brachten zodoende zoogdieren die in Azië geëvolueerd zijn naar Noord Amerika. Zoogdieren zoals leeuwen en jachtluipaarden zijn geëvolueerd tot nu uitgestorven endemische Noord-Amerikaanse soorten. De uitgestorven leeuwen van Beringia waren verwant aan de Afrikaanse leeuw maar waren wel tot 25% groter. Het waren de grootste leeuwen die ooit op aarde rondliepen. Dankzij de aanwezigheid van o.a. bizons konden ze hier ook overleven. Andere uitgestorven zoogdieren die hun sporen in de permafrost hebben achtergelaten zijn de sabeltandtijger en de grote kortsnuitbeer, de groottse beer die ooit heeft bestaan! Tijdens de ijstijd van 14.000 geleden kwam de Beringlandbrug weer droog te liggen en toen stak een hele andere kolonisator over… de mens.Men denkt dan de Beringlandbrug bestaan heeft in zowel de ijstijd van 35.000 geleden als in de laatste ijstijd van 22.000-7.000 jaar terug. De huidige kustlijnen van Siberië en Alaska hebben zo’n 6.000 geleden hun huidige vormen aangenomen.*Beringia is vernoemd naar de Deense ontdekkingsreiziger Vitus Bering. In de 19e eeuw onderzocht hij in opdracht van de Russische tsaar de kustgebieden van de Noordelijke Grote Oceaan.Bronnen: Wikipedia; Yukon Visitor Information Center Whitehorse brochures; Yukon Beringia Interpretive Centre catalogue; Alaska & Yukon Last Great Roadtrip Travel Guide.

Beringia (groen op de kaart) was een landbrug die het hedendaagse Alaska en oostelijk Siberië gedurende verschillende ijstijden met elkaar verbond. Ongeveer 11.000 jaar geleden verdween het land door de stijgende zeespiegel.

Lees verder

Uitzichtpunt langs de Klondike Highway aan de oostelijke grens van Berinigia met uitzicht over de Yukon Rivier (foto linksboven) in de huidige Yukon Territory (Canada).

Beringiamuseum Skelet van een mammoet Grote kortsnuitbeer Sabeltandtijger Yukon rivier bij Carmacks Whitehorse

Klik op een foto in de webgallerie voor een beeldvullende impressie



alaska-editions.nl

michelhammann-photography.com